OCAK 1998: DENNIS RODMAN 24 SAATLİK SÜRE İÇİN İZİNLİ OLARAK
CHICAGO BULLS'A KATILMADI.
88 SAAT İZİNSİZ OLARAK KATILMADI.
Vegas'taki zamanlarımızı hatırlıyorum.
Hazırdı! Parti hemen başlıyordu.
Çalkala. Zorospuları getirin.
Orospu ve fahişe, öğreneceksin.
- Zeki fahişeler. - Çekmiştir umarım.
Dennis ile ilgili bir şey: kaçmalıydı.
Dışarı çıkmayı, kulüplere gitmeyi severdi.
En sevdiği restorana gider, oradan gece kulübüne geçer,
after party yapardık. Bitmezdi.
Her şey havaya girmek için.
Dennis'in kız arkadaşı olmak kesinlikle mesleki bir tehlikeydi.
O çılgındı.
Kamikaze zamanı
Aklınızı başınızdan alma zamanı
Kamikaze zamanı
Fondiple, pislik herif!
Ama açıkçası, ekibin programının ne olduğunu bilmiyordum.
Yolu uzattığını bilmiyordum.
Dennis zamanında döndü mü?
Zamanında dönmedi. Gidip yataktan kaldırmak zorunda kaldık.
Yatağında ne olduğunu ve nerede olduğunu falan söylemeyeceğim.
Kapı çaldı. Michael Jordan'dı
ve ben... Saklandım.
Beni öyle görsün istemedim ve ben...
Kanepenin arkasına saklanıp üstümü örttüm.
"Hadi dostum... Antrenmana gitmemiz gerek."
Dennis geri döndü ve takıma katıldı.
Ve o yıl bu şekilde geçti.
Veda etmek istedim.
Bugün hiç hareket ettin mi Dennis?
Vücudunu hareket ettirmelisin böylece kas hafızası da güçlenecektir.
Vücudu buraya geldi Phil. Daha da fazlasını bekleme.
Michael ve Scottie beni kabul ettiler.
Dediler ki "Böyle davransa da çok önemsiyor."
Particiyim ama çok çalışırım.
Aramız iyidir çünkü kazanmak istiyoruz. Şampiyon olmak istiyoruz.
Kamikaze.
NETFLIX ORİJİNAL DİZİSİ
Harika bir hareket!
Ve oyun sona erdi!
Şikago Stadyumu yerinden oynuyor!
Öncelikle burada bir ihanet yok.
Yola devam etmeliyim.
Bu, Phil'in Bulls koçu olarak son senesi.
Beklenti çok mu yüksek?
- Buradan nereye gideceğiz? - Tek soru: ne kadar sürebilir?
4. BÖLÜM
22 OCAK 1998
Tatilden sonra Dennis antrenmana döndü.
Phil'in şimdi tek amacı Dennis'i tekrar forma sokmak.
Yerli matkabı denilen bir talime başladık.
Herkes bir çizgide koşar.
Phil ıslık çalar. Arkada kim varsa öne koşar.
Şimdi, durmak yok. Önde kim varsa hızı o belirler.
Dedim ki "Lanet olsun, bu berbat bir durum."
çünkü şimdi ben "Dennis'i forma sokma alıştırmasına" yakalandım,
tatil yapan ben değildim.
Gruptaki herkese dedim, "Bakın, sıranın başına kim geçerse
yürüme hızına düşün.
Yavaş tempoda koşacağız."
Böylece Steve Kerr ve Jud Buechler, hepsi sıraya geçti,
yavaş yavaş koşuyoruz, yavaşça koşuyoruz ve sonra
Dennis uçuşa geçti.
Şimdi kontrol onda.
Dennis'in önüne geçene kadar duramıyoruz.
Dennis'i yakalamamız dört tur sürdü.
O böyleydi. Kaçması gerekliydi.
Açıkçası, Dennis hep öyleydi. O hep tam oradaydı.
Phil farklı olduğumu anlamıştı dostum.
Phil beni iyi tanıyordu çünkü biliyordu ki ben... Çünkü...
...kötü durumdaydım. Ama kafamı toplamalıydım.
Ama o takımla oynamanın iyi tarafı,
birinin bir derdi olduğunda herkes yardıma koşuyordu.
Ve Phil bunu biliyordu.
Dennis hep asiydi ne de olsa.
Gruba katılmak istiyordu ama diğer tarafı tek kalmak istiyordu.
Biz de onun başına buyruk olduğunu kabullendik.
Ama yine de oynaması gerektiğinde,
bizim için hep sahadaydı, elinden geleni yapardı.
Dennis ve benim... Yerli Amerikan bağımız var.
Bir gün geldi, Dennis ile takım odasında buluştuk.
Takım odasında, ayı pençesi kolyem,
başka bir yerli bölgesinden bir kaplumbağa kabuğum
ve birkaç yerli eşyam vardı.
Dennis "Vay canına." dedi.
Dedi ki, "Bu kolye Oklahoma'daki Ponca yerlilerinden.
Ben... Buna bayılıyorum."
Ben de "Dennis onların geleneğine ve benim bildiğim geleneğe göre,
sen bir heyoka'sın, geriye yürüyen bir adam.
Farklı olan insanlar var ve sen hyeoka'sın.
Yani sen bu kabilenin hyeoka'sısın."
Beni oyuncu olarak görmedi.
İyi bir dost olarak gördü.
Galiba ilham için ona ihtiyaç duyduğumu anladı.
Benim azmetmemi istedi.
Bu kadar farklı ve...
BULLS GARDI - 93-98
...grubu bir araya getirmeye geldiğinde içten olan bir koçla tanışmamıştım.
Yerli Amerikan tarihine karşı gerçek bir ilgisi vardı
ve bunu kendi kültürümüze işlerdi.
BULLS PİVOTU - 1993-99
Zen Budizmi ve Yerli Amerikan felsefelerini gösterdi.
Tümü odaklanmak ve tek vücut olmak içindi.
Great Falls'da daha ben çocukken,
dedemlerin küçük odalı bir pansiyonu vardı.
Yerlilere ayrılmış bölgedeki Yerli Amerikan halkı
eskiden çocuklarıyla gelirlerdi.
Böylece Yerli Amerikan kültürü hakkında daha fazla şey öğrenmeye başladım.
Bu çocuklarla oynamanın getirdiği kötü bir yanı vardı.
Bana hiç öyle gelmedi
Kovboylar ve Yerliler, bir çocuk oyunuydu.
Ve ben hep yerliydim.
Babam bir papazdı.
Annem de vaizdi.
İsa'nın yeniden doğuşu hakkında uçuk bir inancı vardı.
Büyürken aklında önde gelen şeylerdendi.
"İsa gelirse mest olacak grubun
parçası olmaya hazır olacak mısın?"
Hedefim hep çakışmalıydı.
Dizlerimin üstünde dua etmek yerine sporu tercih ederdim.
Küçüklüğümden beri basketbol oynadım
ve sonunda Kuzey Dakota Üniversitesi'ne gittim.
Jackson efsane bir gece yaşıyor. İlk yarıda 28 sayı aldı
ve hücuma ikinci yarıda da devam ediyor.
Knicks ikinci turda oyuna aldı.
Çaylak sezonumda Çaylaklar All-Star'a girdim.
Jackson savunmada topu aldı.
Phil Jackson'ı hatırlıyorum.
Jackson engelliyor...
O herkesi tokatlıyordu.
Dennis Rodman'ın eski bir sürümü gibiydi.
11 yıl boyunca Knicks'leydim.
Yedi iyi sene geçirdik. Üç sene finallere gittik.
Top White'ta... Jackson topu çaldı.
Sahada hızla ilerliyor, topu sürüyor, atış yapıyor...
Ve iki şampiyonluk kazandık.
Phil ile birlikte Maverick'i yazdık.
Kitapta Phil asitten bahsediyor
Ve bir aslan olduğunu sandığını, LA'da plajda sağa sola kükrediğini.
Phil hippi gibiydi ve NBA cemiyetinden ayrıydı.
Profesyonel oynarken,
Red Holzman beni koçluğu düşünmeye teşvik etti
ve özellikle Porto Riko'da, bir süre koçluk yaptığım yerde.
Oradaki Yüksek Lig'de epey zaman geçirdim.
İki günde bir maç olurdu.
Ve bu oyuncular gaddarca oynuyorlardı.
Jackson hakemlerle tartışmak için sahaya çıkıyor.
Bu küçük kasabalar arasında bir kin vardı.
Şehirden çıkarken yolda ateş yakılır ve aracına taşlar atılırdı.
Mezarlıkta tavuk öldürürlerdi
ve kanını misafir takımın yedek kulübesine dökerlerdi.
Gittiğim kasaba Quebradillas vahşiydi.
Belediye Başkanı bir görevliye
silahla bir el ateş etmiş ve onu bacağından vurmuş.
Ceza olarak da
sezonun geri kalanında kendi sahasındaki maçlara gidememesiydi.
Ama gerçekten oyuna gelen ilgi büyük
ve ben bu süreçten çok şey öğrendim.
Ve daha sonra CBA'den Albany Patroons koçluğu için teklif aldım.
Ve şimdi Patroons'un baş koçunu takdim ediyorum,
New York Knickerbockers eski oyuncusu Phil Jackson.
Sonra '84 yılında şampiyon olduk.
Bir araya geldiler,
o andan beri bu büyük çaba sürüyor.
Şu an çoşku doluyuz.
Sonrasında Bulls peşime düştü
ve Stan Albeck'in yardımcısı olmak için iş görüşmesine gittim.
Jerry Krause ve benim çok iyi bir arkadaşlığımız vardı.
Phil'i aramıza almak istedim.
BULLS GENEL MENAJERİ - 1985-2003
Phil... Şık değildi.
Stan çok tutucuydu.
Phil hiç mi hiç tutucu görünmüyordu.
Ve Stan çabucak bu fikri geri çevirdi. İki sene sonra, bir fırsat yakaladık.
Bu sefer Phil'i aradım ve ne giymesi gerektiğini
ve Doug'la nasıl konuşması gerektiğini söyledim. Doug Collins koçumuzdu.
Doug'u ikna ettim ve Phil'i işe aldık.
Doug Collins'in altında,
Tex Winter yardımcı koçlardan biriydi.
Jerry Krause Tex'in eğitmen olacağını düşünüyordu.
Doug onun koç olarak öğretilerini takip edecekti.
11 yıl önce işi aldığımda, ilk işe aldığım kişi Tex Winter'dı.
O harika bir adam. Basketboldaki en iyi hücum zekası onda.
Hücum İki,
köşeye çekilmiş Oyun Kurucu Bir arasında üçgen oluşturuldu
ve Pivot Beş, üçgenin tepe noktası oldu.
"Üçgen" denilen bir sitemi vardı.
Jerry "Yıllardır onun basketbol felsefesini dinliyorum.
Ve bu takımda olmasını istediğim bir felsefesi var." dedi.
Doug'ın felsefesi farklıydı.
Doug'ın oyunları hep Michael Jordan
üzerinden işliyordu.
Tex hep derdi,
"Bu oyunu oynamanın daha farklı bir yolu var."
Tex Winter... Doug'ı azarlardı,
"Üçgeni kurmalısın." Doug bunu dinlemezdi.
Doug sonunda bunaldı ve dedi ki
"Bunu duymaktan sıkıldım." ve sonra tartışma biraz kızıştı
ve Tex Winter'a yedek kulübesi yasaklandı.
Sahada koçluk yapmıyordu artık.
Köşede oturuyor antrenman için notlar alıyordu.
Jerry Krause bu durumdan memnun değildi.
Bu dönem boyunca,
Krause, benim Tex Winter'la çalışmama karar verdi.
Phil bildiğim en iyi basketbol insanından öğreniyordu
ve ben de izliyordum.
Ve düşündüm ki
durum gitgide daha da ilginçleşiyor.
Kaçırdığın bir nokta var mı?
Biraz daha boş alanın var.
Buraya bir kat daha çekebilirim Mike.
Mike, topu saklamanı istiyoruz,
böylece topu kolayca atamazlar.
Koca adam, adamın boş kalırsa
Michael'a yalnızsın de ki
arka kapı durumunda açıkta kalmasın.
İkinci yılın ortasında Phil koç olabilirdi.
BULLS BAŞ KOÇU - 1986-89
-Nereden anladın? - Öyle hissettim.
- Açıklamak istemiyor musun? - Bir his sadece.
Jerry konuşmak istedi, ben de gittim. Dedi ki
"Bu markayı ateşleyecek bir şey yapmam gerekebilir."
"Ne?" dedim. O da "Doug Collins'i kovacağım."
"Bizi Doğu Konferans Finali'ne
götüren adamı kovmak sağlam yürek ister."
7 TEMMUZ 1989
Şu an işe hazırlanıyorsanız Doug Collins değilsiniz.
Chicago Bulls baş koçu dün kovuldu.
10 TEMMUZ 1989
Yanımda tutulamamış bir sır var.
Her zamanki gibi bunu farkettiniz.
Son iki yılda,
Phil Jackson bu kurumun çok önemli bir parçasıydı.
Şimdi de baş koç olmaya hazırlanıyor. Hoş geldin Koç.
Sağ ol Jerry.
Michael'la konuştunuz mu?
- Evet, konuştum. - Ne dedi?
"Tebrikler! Gidip şampiyon olalım."
Phil işin başına geçti ve hemen yeni yaklaşım denedi.
Doug'ın yolu Michael'a odaklıydı
ve Phil'inki daha çok takımın bütününe.
İlk geldiğinde bir Phil Jackson hayranı değildim
çünkü topu elimden almaya geliyordu.
Doug topu bana vermişti.
Sağkolu Tex Winter,
bu tip teke tek basketboldan çıkaracağına inandığı
bir hücum planı verdi ona.
Üçgen hücum kurulmuştu böylece anahtar bir pas hareketi sağlayacaktı.
O tek pastan yola çıkıp oluşturulacak 33 farklı seçenek vardı.
Oyuncular kendi güçlerini kullanarak doğal, yaratıcı şeyler yapabiliyorlardı.
Herkesin topa dokunma şansı vardı.
Beş saniye kala, Bill Cartwright topu alsın istemedim.
...Cartwright'a verdi, Rollins üstünden atıyor.
Bu hücumda fırsat eşitliği yok. Saçmalık.
Aman Tanrım! Michael Jordan 54 sayı yapıyor.
Jordan için 60 sayı!
Michael Jordan'a 69 sayı.
"Topu hareket ettir." diye.
"Bu takımda ben yok." derdi. "Zaferde var." derdim.
Michael'la buluştum, ne yapacağımızı söyledim.
"Belli ki geçtiğmiz yıllarda maç başına 37-38 sayı aldın."
Senin ligde en fazla sayı alma şampiyonu olmanı beklemiyorum.
Odak topta. Eğer topu hep tutacak adam olacaksan
takımlar buna göre savunma yaparlar,
son yıllarda Pistons'la da bu yaşandı."
"Senin için endişelenmiyorum
ama diğer herkesi güçlendirmeliyiz.
Tehdit olmalılar."
Oyuna oyun kurucu olarak başladım
ama gelişimim beni küçük bir hücum yaptı.
Üçgen hücum, olmak istediğim gibi olmamı sağladı.
Scottie Pippen'ın dönüşü.
Scottie hücum oyun kurucu diye yeni bir pozisyon oluşturdu.
Michael'ın gölgesinde kalmak yerine, NBA'deki en iyilerden biri
olmaya başlıyordu Scottie.
Scottie'den güzel bir hareket!
Chicago Bulls yıldız oyuncusu Scottie Pippen.
Michael Jordan onu hücum yükünden alan
yeni felsefesine alışıyordu.
Kendisinin oynayıp 30 sayı yapması...
BULLS GARDI - 1989-95
...sezonun son maçını kazandırmayacaktı.
Ligde en çok sayı almaya aç biri
veya kişisel ödülleri kovalayan biri
olmayacaktım ben.
"Bu takımda hiçbir birey olmayacak." demek için çok çaba sarfetti.
Şimdiyse takım başarısına odaklıyım.
NBA'in en büyük sembollerinden birinin,
"Topun hep bende olmasına gerek yok."
demesi çok özel bir durum.
Üçgen hücumla, kesinlikle, herkesin tempoya alışması
zaman istiyordu
ve bunu yapmak, takım olarak bir yılımızı aldı.
Ama 1990 elemelerinde, Detroit Pistons'ı yenmeye hazır olduğumuzu hissettik.
Büyük zorluk önümüzde.
Detroit Pistons mücadelesinin muazzam olduğunu biliyoruz.
Tüm sezon bunu bekliyorduk.
16 MAYIS 1990
Chicago geçen sene elemelerde Pistons'ı yenen tek takımdı.
Bu sefer daha derin, daha dengeli bir takıma sahipler.
Kazanacağımızı hissettim.
Onları yedinci oyunu evlerinde oynamaya itmiştik.
Scottie'nin migren olduğu, değil mi?
Evet.
1990 DOĞU KONFERANSI FİNALLERİ
Son dünya şampiyonu Pistons,
yedinci maça uzattı.
21.500 kişi bu özel gün için toplandı.
Sabah uyanıp kahvaltıya indiğimde, baş ağrım vardı.
Kusacak gibi hissediyordum.
Arenaya gittim, ısınma rutinimi uyguladım
ve kör olmuştum. Göremiyordum.
Yedinci maç... Hadi gidelim!
- Zamanı biliyorsunuz. - Her şeyinizi verin.
Scottie ve BJ bizde mi?
- Evet. - Gitmeliyiz, biliyorsun.
- İşte bu. - Hadi gidelim.
Hepsi girer.
- Hepsi çıkar. - Elbette.
Tüm sezon sıkı çalıştık. İyi oynayalım.
Hepsini dökelim.
Palace'tan yedinci maç.
Top Pistons'ta.
Maçın başından itibaren odaklanamadım.
Her şey bulanıktı, Çift görüyordum, gözüm kararıyordu ve...
Göremiyordum.
Pippen sahada bire beş. Bire altı.
"Göremiyorum." dedim ve oyundan alındım.
Migrenim var dedi. Ben...
Migreni olduğunu inkâr edemem.
Bazen böyle olur, bilirsin, kötü şans işte.
Göremediğinde...
PISTONS FORVETİ
...miden bulandığında
ve Dennis'e karşı oynadığında.
Pippen'in pası, Laimbeer çalıyor.
40 saniye kaldı. İşte Isiah.
Bulls oyuncuları şu an umutsuzca oynuyorlar.
Sınırlarının ötesine geçmeyi deniyorlar
ve Michael Jordan da dâhil.
Fark 20 sayı.
SENEYE MICHAEL
Detroit Pistons'la Portland Trail Blazers
yedili seriye başlayacaklar, salı gecesi CBS'te.
1980-90 ŞAMPİYONU
31 sayı yapan Michael Jordan Pat O'Brien'la.
Mike... Michael Jordan burada, kutlamanın ortasında.
Diğer oyunculara ne diyeceksin?
Onlara şans diliyorum. Sıkı savaştık. Onların takımı daha iyiydi.
Onlar gibi olmak isteriz.
Sıramızı beklemeli ve takımı güçlendirmeliyiz.
Bugün onlar daha iyiydi.
Oyun sonrasında soyunma odasında oturduk ve kimse konuşmadı.
Herkes sadece oturdu.
Onları yenme şansımız vardı. Bunu kullanmadık.
O tepeye çıktık. Neredeyse ötesini gördük.
Harap olmuştum. Tamamen harap olmuştum.
Otobüste ağladım. Babam geldi ve dedi ki
"Bak, bu bir maç. Tekrar yap, seneye geri gel."
Pistons yenilgisini hatırlıyorum. Lanet Pistons.
BULLS PİVOTU - 1987-94
Can yakıyor.
Kesinlikle iyi bir takımlardı.
Ya kendimizi değiştirecektik
ya da kazanamayacaktık.
Buna dokunamazsınız!
- Tebrikler! - Teşekkürler dostum!
O maçtan sonra,
hepimiz tatile çıkmak yerine,
geldik ve çalışmaya başladık.
Herkes, Michael'dan başlayarak, değişti.
Pistons'tan önce Michael ağırlık çalışmazdı.
Güç egzersizi pek yapmazdı.
Pistons kıçını tekmeledikten sonra,
karar verdi, "Kas yapmam lazım." diye.
Hunharca ezilmiştim.
Acı çekmek istedim.
Karşı koymak istedim.
Kas yapması çok zordu,
sürekli kalori yakan, sürekli koşan
bir atlet için.
90'la başladık.
İkişer kg daha ekledik.
KİŞİSEL ANTRENÖR
98 kiloya gelinceye kadar.
Ne zaman karar verdin?
Detroit'e karşı fiziksel olarak güçlü hissedebilmek için başladım.
İnce ve zayıf bir çocuktum.
Ama şimdi, birkaç kilo aldıktan sonra
gücümü biraz daha gösterebiliyorum.
Ona ağırlık çalışması verirdim.
O hep daha fazlasını yapardı.
Altı kere istersem 12 kere yapacağını bilirdim.
Geldiği son nokta şuydu,
"Ben çekmektense onlara çektireceğim."
Eleştirilerden biri, Michael Jordan iyi bir oyuncu
ama takımını şampiyonluğa taşıyamaz şeklinde.
Onları daha iyi oyuncular yapamaz.
O zamanlar harika bir oyuncu olarak biliniyordun
ama Magic ve Larry gibi kazanan biri değildin.
Bu içimi yedi. Yedi.
Enerjim takım arkadaşlarımı etkilemeye başladı
ve onları daha iyi olmaya zorladı.
Michael birçok oyuncuyu
kendilerini sezon dışı egzersizlerine adamak zorunda bıraktı.
"Tamam, yazı bu amaç uğruna harcayacağız,
ikinci sırada kalmayacağız. Şampiyon olacağız."
Michael tepemizdeydi.
Hata yapamazdık.
Dostum, çığlık atan bir şeytan görüyordum.
Hata yaparsan
sana bağırmaya başlardı, seni küçük düşürürdü.
Neredeyse mükemmeli isterdi.
Adamım, idmanda liderini çok çabalarken gördüğünde,
derdin ki "Eğer elimden geleni yapmıyorsam, burada olmam gereksiz."
Bana spor salonunda kalmayı öğretti.
İhtiyacım olan öz güveni kazanmam için çok zaman harcadı.
Pippen odak noktam oldu.
Oyunculardan en çok
Scottie, Michael Jordan'dan yararlandı...
...çünkü Scottie'nin ham bir atletik yeteneği vardı.
Pippen'dan çift el smaç!
Onda olmayan şeyi, Michael her gün yanında getiriyordu,
her gün elinden gelenin en iyisini yapma dürtüsü.
Oyunun zihinsel odağı.
Dumars, ona yardım etmeli, destek vermeliyim...
Bir adım geriden gelip senin yerine geçeceğim.
Pip hakkında şöyle bir şey var,
onun yanında olursan onu daha güçlü yaparsın.
Rodman'ın ona takıldığı tüm o Detroit anları,
birinin yanında durup bunu demesi lazımdı:
"Seninleyim, hadi savaş."
Scottie ile bir bağ kurduk çünkü o, güveneceği birini bulduğunu hissetti.
Ben de, "Tamam, gerçekten güvenebileceğim birini buldum."
Ve arkasından Horace geldi.
Pistons'ın bizden önde olduğu dönemde,
ne zaman bize bir şey yapsalar,
hakemlere şikâyet edip karşılık vermeye çalışırdık.
Horace resmen dayak yerdi.
Sanırım Grant'e yandan dirsek atmıştı...
Gelip mızmızlanırdı. Ben de "Mızmızlanıp durma.
Seni böyle görmelerine izin verme. Böyle kazanırlar."
Bizden zihinsel olarak daha baskın olduklarından,
şikayet etmeye başladığımızda bizi yendiklerini biliyorlar. Öyle de oldu.
Horace Grant'in bu maçın bitmediğini fark etmesi gerek.
Dünya şampiyonlarına hiçbir şey veremezsin.
Sadece güçlü ol. Bu zorbaları yeneceğiz.
'91 yılında...
1996-2004 ESPN MUHABİRİ
...Bulls güçlü olmaya azmetti.
Detroit'e kaybetmenin verdiği acı, yine, önceki yıl gibi,
o sezona daha önce sahip olmadıkları bir hırs getirdi.
Jordan topu dışarı atıyor.
Hayır! Topu kurtardı ve maça...
Jordan'dan ne kadar harika bir savunma oyunu!
Jordan topu çaldı...
Her gün Michael'ın yanında olunca içimizden bir şeyler çıkardı.
Scottie gelişti, Horace gelişti, ben geliştim.
Harika bir duyguydu.
Birçok açıdan olgunlaşmıştık, fiziksel, zihinsel olarak.
Jordan damlıyor, Pippen'a smaç için alttan bir pas.
Oyundaki en iyi takım olma zamanıydı.
1991 DOĞU KONFERANSI FİNALLERİ
Ve şimdi, Chicago Bulls için başlama sırası...
Tüm Şikago, Pistons'dan nefret ediyordu.
Bu kişiseldi.
Kimse öyle demezdi ama bu kişiseldi.
Yedili serinin ilk maçı.
Bu dönemde Detroit'deki akrabalarımla uğraşmak istemedim.
Kalmaya gitmek istemedim. Kuzenlerim dedi ki
"Evet, neyse. Şu an sizi sevmiyoruz." Bizi sevmediler.
Başlangıç atışı. İlk maç.
Son iki yıldır epey zorlanmış ve başarısız olmuştık.
PİVOT - 1988-94
Ama o üçüncü yılda onları dikiz aynasına koyduk.
Bill Laimbeer.
Jordan topu çalıyor.
Jordan!
Faul çizgisinde.
Michael Jordan'ı şimdi kimse durduramaz.
O takım lideri ve serilerden ne olacağını biliyor.
Geri adım atmayacak, dimdik duracak.
BULLS, 2-0 ÖNDE
İyi bir takımız sanıyordum,
en azından serileri daha rekabetli yapacak kadar.
Ama olmadı.
Çizginin sağında Pippen, Vinnie'ye karşı.
Atıyor ve faul!
Pekâlâ Ahmad, yedili seride dördüncü oyun.
Jordan'dan güzel bir aldatmaca... Atış yaptı!
Pippen...
Güzel hamle... Scottie Pippen hızlı başlıyor.
On sayısı var.
Bir şey geliyor.
Bu takım çaresiz.
Yapabileceklerini yaptılar. Şimdi, çok çaresizler.
Armstrong ve Craig Hodges arka tarafta.
Cliff, Bill ve Scottie Pippen gidiyor...
Pippen için güzel bir geri pas! Ve yere düşüyor.
Bu sportmenlik dışı bir faul.
Orada işler epey kötüleşiyor.
Dennis Rodman, Scottie'yi itti
ve onu çok kötü yaralayabilirdi.
Bu şüphesiz sportmenlik dışı bir fauldü.
Bu net bir şekilde ucuz bir numara, şüphesiz. Kesin.
Scottie Pippen toparlandı.
Pippen bu saldırıya karşılık vermeyince
bizi hiçbir şekilde yenemezlerdi.
Scottie sapasağlamdı, bir yara bandı bile istemedi.
Bunu gördüğümüzde oyun bitmişti.
Şey gibiydi, "Tamam, faul yaptılar.
Hadi gidip kıçlarını tekmelemeyi bitirelim ve..."
"...acılarına bir son verelim."
Jordan ribaunt alıyor. Pippen'e atıyor.
Chicago Bulls, Pistons'ı sepetlemek üzere. Dört, üç...
Ve Pippen, Jordan'a sayı aldırıyor!
Chuck şimdi kenardan uzaklaşıyor.
Maçın oyuncusu, Chicago Bulls'tan Scottie Pippen.
Son üç senedir, canımızı okuyan takıma karşı
bir zafer tadıyorduk.
Yani, o memnuniyet... Sözcükler yetmez.
Her şey bitti.
Sanırım bir tek orada birileri üzerimden geçip gitti...
serilerde. Normalde bu benim işim.
Onların zamanı gelmiş ve bizimki bitmişti.
Maç sonunda, Laimbeer dedi ki "Bilirsin...
Tokalaşmayacağız.
Öylece çıkıp gideceğiz."
Pistons gitmek için zaman kaybetmedi,
çıkışa doğru ilerlerken...
Ellerini sıkmadık. Sahadan öylece çıktık.
"Sağ olun, kıçımızı tekmelediniz."
Oyun sonuna 7,9 saniye kalmasına rağmen sahayı terk ettiler.
Pistons öylece gitti.
Sanırım bu onlar için zordu çünkü iki sene şampiyon olmuşlardı.
Ama bilirsiniz, saygı duymaları gerekirdi.
Korkaklar.
İşte böyle gittiler.
"Evet, kıçınızı tekmeledik. Hadi gidin."
Detroit benzeri bir olayı Boston ile yaşamıştı.
BULLS GARDI - 1985-94
Boston'ı yenmeliydiler ve oldu da. Hatırlıyorum...
Detroit ilk kez...
...onları yenmişti
ve Kevin McHale kenardan gelip
el sıkışmaya çalışıyordu falan.
Hayır.
Adrian Dantley serbest atış kullanıyordu
ve Boston Celtics maç sırasında gidiyordu.
Çıkışa giderlerken
McHale'i yakaladım ve sonra o da durdu.
İşte böyle orayı terk ettiler Bize göre bu, sorun değildi.
Şu anki tecrübelerimizle
ve olanların neticesiyle,
sanırım hepimiz durur,
"Tebrikler..." derdik, şimdi olduğu gibi.
"Tebrikler." "Seni seviyorum!" "Hey, tebrikler..."
Yani yapardık. Tabii ki yapardık.
Ama o zaman diliminde, işler öyle yürümüyordu.
Kaybettiğinde giderdin. Bu kadardı.
Bu Isiah, çıkışları hakkında konuşuyor.
Hepsi palavra, biliyorum.
Ne derse desin, o zamanki davranışları olmayacak.
Üstüne düşünmek için zamanı vardı.
Veya toplumun düşüncesi bakış açısını değiştirmiştir.
Bana istediğini göster.
Onun bir puşt olmadığına ikna edemezsin.
Şu anki tecrübelerimizle
ve olanların neticesinde...
Ama o zaman diliminde, işler öyle yürümüyordu.
Öyle... Değildi.
Gidip tüm o eski maçlara bakabilirsin,
kaybettiğinde salonu terk edersin.
1990 DOĞU KONFERANSI FİNALİ
Tek yapman gereken bizim kaybettiğimiz o yedinci oyunu izlemek.
Herkesin elini sıktım.
İki yıl üst üste.
Yenildiğimizde el sıktım.
1989 DOĞU KONFERANSI FİNALİ
Onlara gösterdiğimiz şey oyuna olan saygımızdı.
Bu sportmenliktir, ne kadar can yakarsa yaksın.
Ve inan bana, can yakıyor.
Ama elimizi sıkmalarına gerek yok.
Onları yendiğimizi biliyorduk.
Onların önüne geçtik ve bu en...
Bana göre, bu bir bakıma, şampiyon olmaktan daha önemliydi.
BULLS SERİDE 4-0 ÖNDE
Süpür! Süpür!
MAÇ SONRASI ŞİKAGO'YA DÖNÜŞ
Yürü Jerry!
Git otur Jerry!
CHICAGO BULLS, 1991 SEZONUNDA 61 MAÇ KAZANARAK
İLK KEZ KENDİ EVİNDE
FİNAL OYNAMA ŞANSI KAZANDI.
11 KEZ ŞAMPİYON OLAN LAKERS İLE KARŞILAŞTILAR.
Sporda,
NBA finallerinde sahne Air-Magic gösterisine hazır.
Pazardan itibaren, Jordan ve Chicago Bulls,
Magic Johnson ve LA Lakers'a karşı.
Bilirsin, rekabetçiyken, en iyilere karşı oynamak istersin.
Larry'ye karşı oynadım,
hep Michael'la oynamak istedim.
O ana kadar bir damga vardı...
"Michael Jordan sadece sayı unvanı alır, şampiyonluk değil." diye.
Larry Bird ve Magic Johnson'la
aynı kategoriye girmek için bir şanstı bu.
Sanırım bu... Beklediğim bir şeydi.
Ligde olduğum sürede,
en çok maç kazanan takım...
Bu tecrübeye sahip olsalar da bizim de açlığımız var.
NBA bir yıldız ligi,
hiçbiri Magic Johnson ve Michael Jordan kadar parlak değil.
Takımları hakkında pek çok şey söylenebilir,
hiçbir şey bireysel karşılaşmaları kadar beklenmiyor.
1991 NBA FİNALLERİ - 1. MAÇ
Ve ilk maç için hazırız.
Başlangıç atışı LA Lakers'ın oluyor,
Magic Johnson Michael Jordan'a karşı ilerlerken.
Endişeliydik. Bizim için ilkti bu.
İyi bile oynamadık.
Ve şimdi Magic, Worthy'ye...
Hamleye bakın! Magic Johnson...
Sam Perkins sonda üçlük atıyor.
İşte budur!
Ve Bulls ilk maçı kaybediyor.
Ben dâhil herkes, "Lakers bunu kazanacak." diyordu.
Sahamızda bizi yendiler ama aklımızda,
kazanabilirdik ve iyi bile oynamamıştık.
İkinci maçı bekliyorduk.
NBA Finallerinin ikinci maçına hazırız.
Böylece, ikinci maç, Jordan çıldırdı.
Scott üstünden.
Michael Jordan alevlendi.
Başardı. Michael Jordan için peş peşe 12 basket!
Geriye bakıyor, Levingston'a... Jordan...
Michael Jordan'dan mükemmel bir hareket!
Peş peşe 13 basket oldu!
Magic Johnson'ın üstüne Michael yerine,
Pippen'ı salmak...
Magic Johnson gördüğüm en iyi oyun kurucu
ve Pippen, Magic Johnson'ı sahada boş bırakmadı.
Ona bunu kimse yapamamıştı.
Scottie zorluğu kabul etti ve onun ne yapacağını biliyordum.
Antrenmanda hep görüyordum.
Üstüne gelir ve seni rahat bırakmaz...
Pip onu hiç oynatmadı.
SERİ 1-1
...Scottie Pippen Magic'e karşı
harika bir savunma yaptı...
İkinci maçta bunu yapınca, arkamıza bakmadık.
Jordan ve Divac.
Chicago Bulls yedili seride 2-1 öne geçiyor.
Teagle şimdi bire altı ve bununla sonuçlanıyor!
Chicago Bulls dev bir zaferle dönüyor.
Yol boyunca yankılanıyor.
İşte bu kadar basit, Lakers üç kere kazanmalı.
Beşinci maç, birazdan.
Merhaba, ben Bob Costas.
Bu, Larry O'Brien ödülü.
Tüm emarelere göre bu ödülü gece sonunda
Chicago Bulls alacak gibi.
Beşinci oyun çok git gelli bir oyundu.
Magic, Smith için atıyor...
İyi yakalayış...
Sayı!
Lakers bir sayı önde.
Jordan'dan harikulade bir hareket.
Bulls üç sayı önde.
Magic...
Düşürüyor...
Üç sayıdan sonra, Bulls ve Lakers 80 sayıda berabereler.
Dördüncü çeyrekte ucu ucuna öndeydik.
Molada Phil, Michael'a sordu,
"MJ, kim boşta?" O da, "Paxson."
"Topu ona at madem." dedi.
Atış yapmasan olur.
Nokta etrafında koş.
John orada boşta.
Yine de yaratabilirsin.
Tamam mı?
Atış yapıyor.
Phil baskıyla dedi ki "Paxson boşta, ona ver topu."
Ve Paxson'ı aramaya başladım.
Dünyada herkesin Jordan'dan beklediği,
iki kişi arasından atmasıdır.
O öyle yapmadı. Pas verdi.
Paxson yine boşta...
Atışı yapması için takım arkadaşına güvendi.
Pax ilk atışı tutturduğunda, "Oh, tamam. İyi.
Bunu tekrar deneyelim. İçeri gir, Pax'i bul."
Ve onun her attığı sayı oldu.
Yine! Paxson için 18!
Bu tam da Phil'in senelerdir Michael'a anlatmaya
ve inandırmaya çalıştığı şeydi,
"Sana yardım edecekler."
Chicago iki sayı önde.
Paxson!
Evet! Yine John Paxson!
Chicago Bulls ilk şampiyonluğunu kazanıyor!
Doğru yaptın.
Harikasın.
Scottie...
Bitiş çizgisine vardığında ve kazandığını biliyorsan
içinde biriken tüm o duyguları,
bırak gitsin.
Çok mutluyum.
Herkesin...
...aklındaki resim, o son atışta Cleaveland'ı yendiğimizde,
havaya yumruk atması, içi içine sığmaması.
Bu o bildiğimiz rekabetçi Michael Jordan.
Ne olursa olsun kazanalım diyen.
İnsan olup olmadığını sorgulardık,
hisleri olup olmadığını.
Sadece tek bir şeye odaklanmış biriydi o.
Onda gördüğümüz duygular,
sadece öfke ve hüsrandı.
Bu duyguları gördüğümüzde kalakalırdık.
Yedi yıllık mücadele.
Bizi yendikleri zaman,
soyunma odaları arasında karşılaştık ve sarılıp...
...ağladı.
Kazandığı için o kadar mutluydu ki kendini tutamadı.
O ikimiz için de özel bir andı.
Güzel bir histi.
Kaybedeceksen onlara kaybetmeli.
Michael'a kaybedeceğim.
Ve o... İşte böyle... Böyle olmalı.
Sonunda, bir parçası olmuştum
Larry Bird ve Magic Johnson kategorisinin.
TEMMUZ 1991
OCAK 1998
26 OCAK 1998 SUPER BOWL XXXII'NUN ERTESİ GÜNÜ
Kahretsin! Paramı bırak.
Kimseye gösteremezsin dedin.
Buradayız. Sen gösterme. Ben göstereyim.
Evet.
Denver.
Peki ya Broncos?
Hey! Peynir kafa!
Güvenlik.
BULLS FORVETİ - 1997-98
Bu adam hiç uyumuyor.
Dennis Rodman... Küçük olan.
Hey, hey, kameraya öyle deme.
Uyumuyor. Tüm gece eğlenebileceğini sanıyor.
Hey, bunu kaydetme.
Bunu kayde... Hey, M.
Bir kıza bağlandıysa... Yalandır.
M, hadi ama.
Yalandır, her gece dışarıda.
Bunu kaydetme.
- Neden? Uyu biraz adamım! - Bu berbat.
Çok uyuyorum ben.
- Akşamdan kalmaydın. - Hayır, ben... M.
Annem ve babam izleyecek bunu.
Anne ve babası, alkolik o.
Hey.
Hey, Phil, hem basına çalışıp hem bu uçakta olamaz o.
İşte, gördün mü? Dünyada en çok kazanan basın elemanı.
Hadi, Ahmad benden daha çok kazanıyor.
Hayır. Kazansın isterdi ama, inan bana.
FC nihayet kazandı.
Bu zamanların değiştiğinin bir işareti gerçekten.
NBA'i de değiştirebilir.
Chicago Bulls yoldayken, menajer çalışmaya devam ediyordu.
Jerry Krause yine gelecek sezon için planlarını açık etti.
Phil Jackson dönmeyecek. Michael Jordan dediği gibi
Jackson'dan başkasıyla oynamayacak,
Krause, Chicago Tribune'a,
"Michael başka bir koç var diye ayrılmak isterse bu onun seçimi,
bizim değil.
Michael dönsün isteriz.
Ama Michael başkası için oynayacak.
Bu Phil olmayacak." dedi.
Phil dönmezse kesinlikle dönmem.
Yani bana gelecek sezon oynamamaktan başka
seçenek bırakmıyor bu.
Başka herhangi bir koşulda dönme ihtimalin yok mu?
Hayır. Yok. Hiç yok.
4 ŞUBAT 1998
Bulls doğuyu kasıp kavuruyordu. Doğu sorun değildi.
Sorun batıdaydı,
önceki sene finalde karşılaştıkları takım olan Utah'tı.
Unutmayın, bu muhtemelen bir final ön izlemesi.
Belirleyici bir sınav.
İyi akşamlar. Hoş geldiniz.
Şaşırtıcı olan şey
Jerry Krause'un hikâyesinin zamanlaması.
Evet Dick, ne yazık ki bu çok itici. Üzücü.
Ve bunu düşünürsen
koçlar ve oyuncular arasındaki çaba ve sadakat,
pencereden dışarı atılıyor.
Ve Bulls sağlam bir başlangıç yapıyor, 8-2 öndeler.
İşte Rodman, sonra Pippen topu alıyor,
ve Jordan atış yapıyor! Her şeyi Bulls yapıyor.
Her şeyi Bulls...
Longley'den Scottie Pippen'a harika bir kesme pas.
Ve 47-24 öndeler.
Chicago Bulls, Jazz'i deli ediyor,
Jazz'in sahasında.
Serbest top, Karl Malone...
Dennis... İşte.
Malone ve Rodman düşüyor.
Çift faul oluyor.
Bunun istemediğimiz bir şeyi ateşleyebileceğini görebilirsin.
Jazz yedi sayı alıyor burada.
Fark sekiz sayıya düştü.
Jazz neredeyse yakaladı.
Malone, Pippen üzerinden, başardı.
O... Başardı, bu doğru.
- O... - Evet. Durdurulamaz.
Evet! Ve Jazz büyük bir dönüş yaptı!
Baştan beri geriden gelen Jazz'i ayakta alkışlıyorlar.
Utah Jazz bu sene Chicago Bulls'u temizliyor,
Salt Lake City'de kazanarak.
Jerry Krause, asıl soru şu ki
"All-Star sezonu arasında, neden
böyle bir karar verdin?" Sezon sonu yapılır bu.
Bence bu... Kötü bir karar.
Reggie, herkes bu gerçekle yüzleşmeli.
Yoksa bu Bulls'un sonu mu?
Alt yazı çevirmeni: Ulcen Arıcan